आरंभ नव्या संघर्षाचा
प्रवासाला आपसूक भेदनारा
मी निघालो जसा वाटसरू
त्या जखमांना विश्वासाने भरणारा
कोणास समजावुनि पाहिले
जीव त्यापरी हळवा होता
मातृ पित्रत्वाचे घेऊन धडे
बालपणास मी मिरवितो आता
फुटलेल्या त्या चष्म्यामधुनी
दिसेल तेवढे हेरून घेतो
कोणास समजूत घालण्यापरी शांततेत
अथांग समुद्राकाठी माझा मी गाव वसवितो...
परी जे विश्वासावर डोळे लावून दिपतात
माझ्या आशेवरती पुष्कळ
कष्टाच्या त्या घामामधुनी नक्कीच देईल
मी त्यांच्या विश्वासाला निस्वार्थपणे बळ....
आपलाच माऊली🙏❤️
ऋषिकेश नानासाहेब लांडे पवार
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा