शुक्रवार, १२ नोव्हेंबर, २०२१

चूक प्रेमातली♠️

तुझ्यावर केलं होतं प्रेम आणि तुझ्यावरच अंतिम आहे
सांजवेळ येते जाते फक्त वेडापिसा झालाय माझ्या उतावीळ अश्रुचा थेंब

सांग एवढा तरी का लावलास जीव ह्या वेड्याला
जगणे अवघड झालय तोंड देऊ कोणाकोणाला

मीच वेडा होतो जो की आशेवरती जगलो
ह्या तुझ्या बोलण्याला खरंच जीवापाड ह्रदयात घेऊन बसलो
Rushi..♠️

रविवार, ७ नोव्हेंबर, २०२१

माणुसकीचे भान 🤐📝

असह्य वेदना,जबाबदारी याच ओझं कोणाला नसते
सोपं असत फक्त अलगद कारण सांगून बाजूला होणं

मी ही सोसलय सगळं अनुभव घेऊन जग पाहतो
हिंदुसलेला राग नसे मनी , कसंबसं तरी साधं जीणं

प्रेम ,जग ,अनुभव यावर बोलून वेगळे काय सांगू
आपुसक गळून पडलेलं पान तेच माझं आसमंताच ओसाड रान

जग हे असेच आहे आणि असच राहील काही गोष्टी सोडता सुटत नाहीत म्हणून मुकाट्याने सोसत चला अपमान

बदला घेणं किंवा प्रत्युत्तर देणं असा सांगाडा जोडून मी कसा बाजूला होईल
खुप जग पाहिलंय म्हणून टिकवून आहे
सहनशीलतेत अजूनही माणुसकीच भान
Rushi...🖋️

एकटाच मी📝🤐

खुप अनुभव घेऊन लेखणी हातात घेणारे खुप आहेत
पण त्या अनुभवांना आठवून जळत जळत धुपणारा एकटाच मी
खुप वेळ गेला आहे आणि जाईल पण मला सावरण्यास पण एवढा त्रास सोसणारा एकटाच आहे का मी ?
बोलून दाखवून मला माझं सगळं मोल शून्य नाही करता येत पण बाकीची दुनिया तर आनंदात आहे परी डोंगर कोसळलेला एकटाच मी

Rushi....📝

शनिवार, ६ मार्च, २०२१

दुविधेच जाळ...

वाचताना काही पाने विसरून
गेली असतील जीवनाची
परी नजरेखालून गेलेलं तरी
अचूक लक्षात आहे माझ्या,

चुकलो असेल मी किंवा
व्यथा असतील अंतरी दडपून बसलेल्या
परी त्यांना बाहेर न आणता
लढण्याच बळ श्वासात माझ्या

कधी टोकापर्यंत गेलो होतो
आयुष्य माझं संपवायला
मित्र समजून घेणारा होता
माझ्या आवाजाच्या दबक्या स्वरांना

माझ्या झालेल्या चूका
नाहीत भरता येत मला लगेच
आयुष्यात अनेकांना तोंड देत आलोय
वाटतय हा पण हसत हसत सोडवावा पेच

परी एवढ्या उंच दरीत पडताना
मला भान नव्हते काहीच राहिलेले
माझ्या चुकांना आज शब्द फुटत आहेत,परी त्या मज हिनवी जग आणखीन जे स्वप्नांत पाहिलेले

मी अश्या दुविधेला अडवायला
सांगू कोणास सावरायला
नाती गोती तर मला आता करू वाटत नाहीत दूर
मज नकोय आधाराला कोणाचा सहानुभूतीचा पूर

उठून जगायला पहिल्यासारख
बळ येईल का धावून
मज मार्ग नाही दिसत पण नक्कीच
भविष्य प्रकाशात न्यायचंय न्हाऊन.....

मनाच्या धुंदीत
ऋषिकेश नानासाहेब लांडे पवार
बामणी धाराशिव
9657695783

मंगळवार, २ मार्च, २०२१

दारूची कहाणी काल्पनिक

कधी साजेशी कधी सोबती
कधी दुःख तर कधी आनंद साजरा करणारी
तूच ती कधी माझ्या ह्रदयाला छेद करणारी
कधी माझ्या भावनांना क्षणात उमलणारी

मैत्रीत असतेस तू माझ्या
बाकी दुःख विसरायला
प्रेमात साथ देतेस तू मला
खोट्या साथीदाराला ओळखायला

माझ्या परिणामी परिस्थिती सावरायला
माझ्या प्रतिकूल साथीदारास ओळखायला
मी कुठे तिला वाईट बोललो
ती माझ्या जीवापासून कधी दूर गेलीच नाय

कधीतरी आक्षेप घेत असेल दुनिया सारी
मी कधी तुला आक्षेपाने पाहिलेच नाही
तू मज दिली साथ अनमोल आहे
तू माझ्या निर्दयी जीवनाच सार आहे

तुच आहेस लाडकी
मित्र म्हणे कोरडीच वडकी
म्हणजे हे गोळा करायला मोकळे होतील
माझ्या 13 व्या ची मडकी😥🙏

लेखन ऋषिकेश पवार
संदर्भ जागा प्रीतिक निचित च्या डाळिंब बागेत शेजारी जिवलग मित्र अनिकेत गवस च्या अट्टहासात बनवलेली काव्यरचना

शुक्रवार, १२ फेब्रुवारी, २०२१

बाप कधी समजलाच नाही ...

कधी मोठ्या आवाजात ओरडून ,
कधी अबोला धरताना पाहिला बापाला
पण त्यामागची काळजी करणारा
बाप कधी समजलाच नाही...

कधी खळखळ ओसंडून वाहणारा धबधबा तर कधी डोक्यावरून फिरवलेला सुरकूतलेला हात साधा
पण आईच्या प्रेमापुढं
बाप कधी समजलाच नाही...

आईच लाडात खाऊ घातलेलं ताट मनात
घर करून बसतंय खरं
पण लेकासाठी नोटला नोट जोडून कपाटाची चावी
जपणारा बाप कधी समजलाच नाही...

कधी एखादा फटका मारला बी असलं रागात
आईन आपल्याला हळूच पदराखाली घेऊन पांघरून बी असलं घातलं
पण त्या चुकीतून ल्योक सुधारेल ह्या आशेत जगणारा बाप कधी समजलाच नाही...

त्याच्या अपेक्षा लय बारीक अस्त्यात परी लेकीवर जास्त जीव लागत बी असलं त्याचा
पण एखादं चांगलं काम केलं की
"माझ्या वाघानं करून दावल " म्हणणारा
बाप कधी समजलाच नाही...

बोलता नसलं येत त्येला आपल्या
नवीन दुनियेतील भाषा
पण चांगल्या संस्कारसाठी आणि त्याच्या नावलौकीकासाठी दिनरात राबणारा
बाप कधी समजलाच नाही...

गळ्यात लेकाच्या पडून कधी
घेतला नसेल श्वास त्यानं पण हक्कानं पाठीवर थाप देऊन
'ऊठ ये माकडा ' म्हणणारा
बाप कधी समजलाच नाही....

मनाच्या धुंदीत
ऋषिकेश नानासाहेब पवार (लांडे)
बामणी धाराशिव 413506
मो 9657695783



शनिवार, ६ फेब्रुवारी, २०२१

मराठी भाषेला अभिजात दर्जासाठी प्रयत्न

माझ्या बोलण्याला समजून घेणारं कुणी 
असलं कारं तिकडं
म्या कमवाया आलो होतो पैका पण 
त्याच्या बोलण्याच समजतील का मला आकडं...

आपल्या राजानं आपल्याला
 हीच नव्ह संस्कृती दिली
मग आपल्या लोकासनी सोप्या भाषेतील
समजत का नाय दाटणारी सावली...

मला शाळा शिकूस्तर माझी भाषा
लय ग्वाड हाय वाटाचं
मग ह्या कंपनी तल्या साहेबासणी
पाणीच लागतंय फिल्टरच ना की माठाचं..

माझ्या बानं त्याची ऐपत नसताना
तालुक्यावर नेऊन शाळा शिकविला
मग माझ्या भाषेला कोण समजून घेत नाय
त्याला का सविंधानात कलम नाय बनविला?...

माझ्यासारख्या बऱ्याच शिकाऊ पोरासनी
बोलण्यासाठी जीभ रेटत नाय हैंची 
का तर आमच्यासंग बोलायला लाज वाटती
ह्यांना कवा मातृभाषा अवगत व्हाची...

मी गबाळ गुंडाळून गावाकडं
जायच्या तयारीत पण व्हतो
पण माझ्या राज्यानं उभारलेले स्वराज्य 
अस दुसऱ्या भाषेत आंधळं झालेलं बगून भितो.....

मनाच्या धुंदीत 
ऋषिकेश नानासाहेब पवार लांडे 
9657695783
बामणी धाराशिव 
413506

जरा जपून..😊👍

माणपाणाच्या पलीकडचे स्वावलंबी जग कधी
मी पाहिलेच नाही...
स्वतःच्या चुकीला थारा देणारे सोडून
कधी माघार घेणारे मी पाहिलेच नाही...
मान-अपमान याचा विचार कधी नाते तोडतो पण
तुटलेली मनं जोडणारा कधी पाहिलाच नाही...
जीवाला जीव देणारा आपली सहनशक्ती जपतो खरा पण
त्याच्या ह्रदयात दाटलेल्या वेदना कधी समजल्याच नाही...
मनस्वी विचारांचा पडदा,सोबत स्वकर्तुत्वाचा झेंडा फडकवला असेलही तुम्ही पण
त्यामागे जाणारी आपली हक्काची माणसे तुम्हाला दिसणारच नाही.....
त्यामुळं जरा जपून.....

मनाच्या धुंदीत
ऋषिकेश नानासाहेब पवार (लांडे)
बामणी ता जि धाराशिव 413506

मैदान

मैदान तुझं मैदान म्हणत म्हणत  सणासुदाला पण  यांनीच घेतलंय रं माझ्या शेताच्या प्रश्नाचं  आजवर तरी कुणाच्या बा ला कळलंय रं सरकार काय करतंय ते ...